بسم ربّ­المهدی

و نُمَکنّنَ لَهُم فی­الارض و نُری فِرعون و هامانَ و جُنودَهُما مِنهُم ماکانوا یَحذَرون / قصص 6

«ما حکومتشان را در زمین استوار ساخته، و به فرعون و هامان و سپاهیان آنها نشان دادیم آنچه را که[بنی اسرائیل] از آن بیم داشتند.»

  از امام باقر و امام صادق(ع) روایت شده است:
  به یقین که فرعون و هامان[در این آیه] همان دو نفر جبّار قریش­اند(اولی و دومی) که خداوند هنگام قیام قائم از آل محمد(ص) در آخر زمان آن دو را زنده می­کند و از آنان به خاطر کارهای گذشته­شان انتقام گرفته می­شود.*

  همچنین امام صادق(ع) در حدیث دیگری به یکی از اصحاب سرّ خود(مفضّل بن عمران) می­فرماید:
  اگر شیعیان ما در قرآن تدبّر می­کردند، در فضل و برتری ما هرگز شک نمی­کردند. آیا نشنیده­ایی که خداوند در قرآن می­فرماید: «و نُمَکنّنَ لَهُم فی­الارض و نُری...»؟ به خدا سوگند ای مفضّل! که تنزیل این آیه در میان بین­اسرائیل بوده است و تأویل آن در مورد ما(اهل بیت) می­باشد؛ و همانا فرعون و هامان، تَیم و عَدی(اولّی و دوّمی) هستند.**

  ____________________________________________

  *تفسیر برهان/ج7/ص323/ح8100
  **الایغاظ من الهجعة بالبرهان علی الرجعة/ شیخ حرّ عاملی/ انتشارات دلیل ما/ 1442ق

بسم ربّ­المهدی

والفَجر* ولیالٍ عشر* والشَّفع و والوَتر* و اللّیل اِذا یَسر / فجر1-4

« سوگند به سپیده صبح* و شبهای دهگانه* سوگند به زوج و فرد* و سوگند به شب* آن زمان که به روز گراید.»

  امام صادق(ع) در تأویل این آیه فرمودند:

  والفَجر؛ همان قائم(عج) است.
  ولیالٍ عشر؛ امامان معصوم هستند از حسن[مجتبی] تا حسن[عسکری](ع)
  والشَّفع؛ امیرالمؤمنین و فاطمه زهرا(ع) می­باشند
  والوَتر؛ خداوند یکتاست که هیچ شریکی ندارد
  و اللّیل اِذا یَسر؛ اشاره به دولت حَبتَر(اوّلی) است که تا دولت قائم(عج) ادامه می­یابد.

  _______________________________________
  منبع:سیمای حضرت مهدی در قرآن/ سید هاشم بحرانی/ تر:سیّد مهدی حائری قزوینی

بسم ربّ­المهدی

وَ اقسِموا بالله جَهدَایمانِهم لایَبعَثُ اللهُ مَن یَموتُ بلی وعداً علیه حقاً ولکنّ اکثَرَ النّاس لایَعلَمون / نحل 38

«و آنان (دشمنان ما) با تأکید بسیار به خداوند سوگند می­خورند که خدا هرگز کسی را که بمیرد زنده نخواهد کرد، و حال آنکه این وعده بر او حق است، اما اکثر مردم نمی­دانند.»

  ابوبصیر از امام صادق(ع) می­پرسد که این آیه چه می­خواهد بگوید؟ امام می­فرماید: نظر تو در این­بار چیست؟ ابوبصیر می­گوید: مشرکان به خدا سوگند می­خورند و خطاب به رسول خدا(ص) می­گویند که خداوند هرگز مردگان را زنده نخواهد کرد. آن حضرت می­فرماید: وای بر کسی که چنین سخنی می­گوید. آیا کسی که مشرک است به خدا سوگند می­خورد یا به لات و عزّی؟ ابوبصیر با تعجب عرض می­کند: پس معنی برایم بیان فرمایید. امام صادق(ع) می­فرماید:

  ای ابوبصیر! هنگامی که قائم قیام کند، خداوند گروهی از شیعیان ما را زنده کرده و به سوی او  برمی­انگیزد که شمشیرهایشان حمایل شانه­هایشان است. زمانی که این خبر به بعضی دیگر از شیعیان ما برسد، آنها به هم می­گویند که فلانی و فلانی و فلانی از قبرهایشان برانگیخته شده­اند و با قائم(عج) همراه گشته­اند.
  اما وقتی دشمنان ما از این واقعه آگاه شوند می­گویند: "شما شیعیان چقدر دروغ می­گویید! این دولت و حکومت شماست اما باز هم دروغ می­گویید! به خدا سوگند این افراد تا روز قیامت زنده نشده و نخواهد شد." این گفتار آنهاست که خداوند هم در قرآنش بیان فرموده است.

  __________________________________________

  منبع: الایقاظ مِن الهجعة بالبرهان علی الرّجعة/ شیخ حرّ عاملی/ باب نهم ص235 و 236. ح 24

بسم ربّ­المهدی

... وکلّ  شیءٍ اَحصَیناهُ فی کتابٍ مُبین / یس 12

«... و همه چیز را در امام مبین(کتاب ناطق) برشمردیم(گرد آوردیم).»

  امام باقر(ع) فرمودند:

  زمانی که این آیه به رسول خدا(ص) نازل شد، دو مرد (ابوبکر و عمر) برخاستند و گفتند: آیا امام مبین تورات است؟ پیامبر فرمود: خیر. پرسیدند: انجیل است؟ فرمود: خیر. گفتند: قرآن است؟ فرمود: خیر. در همین اثناء علی(ع) وارد شد و رسول خدا(ص) فرمود: امام مبین هموست. او امامی است که خداوند تبارک و تعالی علم همه چیز را در او جمع کرده­است.

  _________________________________________
  منبع: تفسیر برهان/ ج 8ص174. 175/ح 8905

بسم ربّ­المهدی

و ذُکّرهُم بایّام الله / ابراهیم 5

«و روزهای خداوند را به یاد آنان بیاور»

  امام باقر(ع) درباره این آیه می­فرمایند:

  روزهای خداوند سه روز است: روزی که حضرت قائم(عج) قیام خواهد کرد، روز رجعت و روز قیامت.

  ________________________________________
  منبع: سیمای حضرت مهدی(عج) در قرآن/ سید هاشم بحرانی/ تر:سیّد مهدی حائری قزوینی

بسم ربّ­المهدی

  امام صادق(ع):

  هنگامی که به حضرت مهدی(عج) اذن [ظهور] داده شود، خداوند متعال را به اسم اعظمش(نام عبرانی خداوند متعال) خوانده و سیصد و سیزده یار ایشان همانند جمع شدن ابرهای پاییزی به گرد ایشان می­آیند که پیشقراولان یاران آن حضرت­اند که برخی از آنها شبانه از بستر خود جدا می­شوند تا صبح در مکه باشند و برخی از آنها در طول روز آشکارا بر ابرها سوار می­شوند که حضرت نام آنها و پدران و نسب­هایشان را می­دانند.

  مفضّل بن عمر که راوی این حدیث هم هست می­پرسد: کدام یک از این دو ایمان بالاتری دارند؟ حضرت پاسخ می­دهند:
  آن که روز بر ابرها سیر می­کند و آنهایند که ناپدید می­شوند و این آیه در شأن ایشان نازل شده است:

اَینَ ما تَکونوُا یأتِ بکُم اللهُ جمیعا / بقره148

«هرجا که باشید خدا همه­تان را می­آورد و جمعتان می­کند

  ______________________________________________
  * منبع: شش ماه پایانی/ مجتبی السادة/ تر: محمود مطهری­نیا/ نشر موعود

بسم ربّ المهدی

بَقیّة الله خیرٌ لَکُم اِن کُنتُم مؤمنین